De wilde avond van vriendin K.

‘Waarom schrijf jij in je boek over alle facetten van seks, behálve over SOA’s?’ Een vrouw van rond de vijfendertig staart me tijdens een signeersessie ietwat beschuldigend aan. ‘Hmmm. Tja,’ hakkel ik. Tijdens mijn zoektocht naar de ideale relatievorm – waarover ik schrijf in (S)experimenteren- interviewde ik talloze mensen over seks. Daarnaast bezocht ik allerlei bijzondere bijeenkomsten, orgies en erotische feesten. Het is dus niet zo dat dat ik geen verhalen héb over SOA’s.

Seksueel actieve mensen kunnen er niet omheen. Ook wie als uitgangspunt heeft het enkel en alleen veilig te doen –  en dat is iedereen idealiter! – kan geïnfecteerd raken. Omdat besmetting kan plaatsvinden op een manier die je niet had voorzien. Of omdat veilige seks in het heetst van de strijd ineens niet zo belangrijk meer lijkt. Daarover kan ik meepraten. Verhalen zat. Maar het is nooit in me opgekomen ze op te schrijven. Dat vertel ik de vrouw. Ze legt uit dat ze SOA-verpleegkundige is en dat er meer aandacht moet komen voor seksueel overdraagbare aandoeningen. Véél meer. ‘Want deze ziektes richten schade aan. En er heersen nog altijd veel misverstanden,’ zegt ze streng. Ik knik schuldbewust en beloof de vrouw dat ik meer over SOA’s zal schrijven in het vervolg.

Potje vingeren

De SOA-verpleegkundige heeft gelijk: we moeten nog veel leren op het gebied van seksueel overdraagbare aandoeningen. Dat werd mij recent weer pijnlijk duidelijk, toen vriendin K. tijdens een vriendendiner vertelde over een wilde avond. Ze belandde met haar lover op een afterparty waar ze een leuk meisje ontmoetten. Na een tijdje zonderde het drietal zich af in de slaapkamer. K.’s vriend vingerde de twee vrouwen om beurten. Net toen ze verder wilden gaan, werden ze gestoord door de huiseigenaar. Hij vond het idee van seks in zijn bed plezant. Maar dan wilde hij wel meedoen. Dat zag het drietal niet zitten. Van ‘penetratieseks’ kwam het dus niet.

Toen K. uitgesproken was – en wij uitgelachen- vroeg ze zich hardop af: ‘Moet ik eigenlijk een SOA-test doen?’ ‘Wat een onzin!’ riep haar geliefde. Hij kreeg bijval van de rest van de groep. Een SOA oplopen van een potje vingeren, dat was onmogelijk. Mij leek de kans dat ze een SOA had inderdaad klein, maar het kón natuurlijk wel. Ik adviseerde K. zich daarom toch te laten testen. Baat het niet dan schaadt het niet. Vooral de aanwezige mannen vonden dit pure aanstellerij.

Een week later belde K. me. En wat bleek? Ze had Chlamydia. Chlamydia kan dus worden overgedragen als je vingers of seksspeeltjes deelt. Had ze geluisterd naar haar – over het algemeen intelligente, leuke maar op dit vlak onnozele- vrienden dan had ze de kans gelopen onvruchtbaar te worden. Het is dus de hoogste tijd voor meer informatie en verhalen over SOA’s van mijn hand!

Laatst herzien op

1 gedachte op “De wilde avond van vriendin K.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *