Niet romantisch, wél slim

Ik werd wijs door schade en schande: ik geloof inmiddels niet snel meer iemand die roept ‘honderd procent zeker soa-vrij te zijn’. Want de keren dat ik werd voorgelogen in de dik twaalf jaar dat ik seksueel actief ben, zijn niet op één hand te tellen. En toegegeven: ook ik heb een keer beweerd soa-vrij te zijn, terwijl ik dit vooral uit de grond van mijn hart hoopte.

Zeggen dat je ‘net bent getest en kerngezond bent’, terwijl er een kans bestaat dat je wel degelijk iets onder de leden hebt, voelt als een onschuldig leugentje. We zien dit vaak niet eens als liegen – merk ik in mijn omgeving. Want hé, de kans is groot dat je écht niks hebt. Die halfbakken onenightstand van laatst telt niet – zo maak je jezelf wijs. Dus je spreekt eigenlijk gewoon de waarheid. En dikke kans dat de bedpartner alles slikt voor zoete koek, omdat hij of zij net zo goed twijfelt over hoe de zaken er down under voorstaan. Zo wordt makkelijk recht gepraat, wat krom is.

Marith Iedema

Huichelachtige wezens

De waarheid geweld aandoen gaat ons (of een deel van ons) gemakkelijk af – als het over seksueel overdraagbare ziektes gaat. Want seks zónder condoom, is lekkerder en bovendien eenvoudiger. Als het op soa’s aankomt, veranderen wij mensen in huichelachtige wezens. We liegen niet alleen vóór de daad. Maar ook daarna. Niemand wil patient zero zijn. Dus schuiven we de SOA het liefst in de schoenen van de ander, ook als we dondersgoed weten hoe de vork in de steel zit. Dat gaat ongeveer zo: ‘ík Chlamydia, onmogelijk. Dat moet één van je andere scharrels je hebben bezorgd’.

Goede kennis en vrouwenverslinder L. verspreidt al jaren soa’s door heel Amsterdam, maar houdt halsstarrig vol nog nooit besmet te zijn. Een vriendin van me belandde niet lang geleden met hem in bed. De prijs voor dit avontuur was hoog: gonorroe. Zowel anaal, oraal, als vaginaal (gonorroe in je keel – what the fúck. Ik wist niet dat het bestond.) Ze had zich de week daarvoor laten testen (waargebeurd) dus wist zéker dat hij haar geïnfecteerd had. Maar de soa-verspreider deed doodleuk alsof zijn neus bloedde. Mijn vriendin kon zichzelf wel voor haar kop slaan dat ze ervoor had gekozen zijn leugens in het heetst van de strijd te geloven – terwijl ze eigenlijk wel beter wist. Vanaf nu doet ze het alleen nog mét, zwoor ze. En gelukkig maar.

Liegen is verkeerd. Maar een halve vreemde geloven op zijn of haar woord is gevaarlijk. Gelukkig beseft het merendeel bij het ontwaken – vaak met knallende koppijn- dat een soa-test broodnodig is. Het wordt pas écht vervelend, als je iemand gelooft op haar of zijn woord, en dit pas veel later naïef blijkt. Helemaal als het een geliefde betreft. Dat gebeurde mij als achttienjarige. Mijn eerste vriendje zwoor soa-vrij te zijn. Negen maanden later bleek dit een leugen. Daarom adviseer ik: neem áltijd het zekere voor het onzekere en laat je allebei testen voordat je de condooms laat liggen! En, als realistisch bent, bespreek je ook de mogelijkheid dat een van tweeën ooit een keer een slippertje maakt. Dat mag je dan misschien niet romantisch vinden. Slim is het wél.

Over de auteur:

MARITH IEDEMA

Meer over Marith Iedema.

Laatst herzien op

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *